Znaczenie badania
Hemoglobina glikowana, HbA1c, powstaje wskutek nieenzymatycznego przyłączenia glukozy (proces glikacji) do cząsteczki hemoglobiny. Zarówno u osób zdrowych jak i chorych na cukrzycę pewien procent hemoglobiny ulega glikacji (HbA1). U chorych na cukrzycę istnieje związek pomiędzy hiperglikemią (podwyższone stężenie glukozy we krwi) a powikłaniami cukrzycy, zwłaszcza mikroangiopatią – retinopatią, nefropatią, neuropatią. HbA1c jest najlepszym pośrednim miernikiem kontroli cukrzycy. Odzwierciedla średnie stężenie glukozy na przestrzeni 3-4 miesięcy (czas przeżycia erytrocytów), podczas gdy stężenie glukozy we krwi wykazuje różnice w obrębie jednego dnia i pomiędzy poszczególnymi dniami. Podwyższona wartość HbA1c jest podstawą do rozpoznania cukrzycy.