Krzywa insulinowa 3-punktowa po podaniu 75g glukozy (3 pkt: 0, 60, 120 min)

Znaczenie badania

Stężenie insuliny podlega ciągłym wahaniom. Narasta po posiłkach (wzrost stężenia glukozy), w ciąży, w otyłości. Obniża się podczas głodzenia lub po długotrwałym wysiłku fizycznym. W diagnostyce zaburzeń gospodarki węglowodanowej jak insulinooporność lub stany hipoglikemiczne wykonywany jest test czynnościowy, w którym w określonych odstępach czasu oznacza się stężenie glukozy i insuliny.

Kiedy warto wykonać badanie?

• W diagnozowaniu insulinooporności: Wysokie poziomy insuliny mogą wskazywać na insulinooporność, zaburzenie metaboliczne wynikające ze zmniejszenia wrażliwości tkanek docelowych na działanie insuliny.
• W ocenie ryzyka cukrzycy: OGTT z pomiarem insuliny pomaga zidentyfikować osoby ze stanami przedcukrzycowymi: nieprawidłowa glikemia na czczo i nieprawidłowa tolerancja glukozy.

Jak przygotować się do badania?

• Na 12-14 godzin przed badaniem pozostań na czczo.
• Pierwsza próbka krwi żylnej pobierana jest na czczo.
• Pacjent wypija roztwór glukozy (75 g rozpuszczone w ok. 200 ml wody).
• Kolejne pobranie wykonywane jest po 1 godzinie od wypicia glukozy, następne po 2 godzinach.
• Lekarz może zalecić częstsze pobieranie próbek (np. co 30 minut) lub wydłużenie czasu krzywej, np. do 4 godzin.
• Przed badaniem nie modyfikuj zwyczajowej diety.
• Przed wykonaniem testu unikaj intensywnego wysiłku fizycznego.
• Prze cały czas wykonywania testu pozostań w spoczynku, nie jedź, nie pij napojów poza niewielkimi porcjami wody, nie pal papierosów.
• Poinformuj personel medyczny o wszystkich przyjmowanych lekach, gdyż niektóre mogą wpłynąć na poziom insuliny.

Odchylenie od wartości referencyjnych

• Podwyższone wartości: Mogą wskazywać na insulinooporność, a w konsekwencji na wyższe ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 lub guz trzustki insulinoma.

• Obniżone wartości: Niski poziom często wiąże się ze stanami chorobowymi z hipoglikemią lub nieprawidłowym dawkowaniem leków obniżających glukozę we krwi.